Gramkleuring - 5.0 out of 5 based on 9 votes

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

De Deense microbioloog Hans Christian Gram heeft in 1884 de methode Gramkleuring bedacht. Voor het het kiezen van de juiste behandeling van een ziekte is het belangrijk te weten of de infectie door een gram-positieve of gram-negatieve bacterie veroorzaakt wordt. Gram-positieve bacteriën als difterie- of tetanusbacteriën en de stafylococcus aureus produceren de gifstof endotoxine, waar je erg ziek van kunt worden. Gram-negatieve bacteriën zijn weer vaker resistent tegen penicelline.

Hoe werkt een gramkleuring?
Het is belangrijk dat er alleen bacteriën worden gebruikt uit een cultuur die maximaal 24 uur oud is. Bij oudere culturen kan gram-variabiliteit optreden. De bacteriën worden eerst met een kristalviolet-jodium complex gekleurd en vervolgens gewassen met alcohol. Bij het wassen met alcohol blijven de grampositieve bacteriën blauwpaars. De gramnegatieve cellen verliezen de eerste kleurstof bij het wassen, maar door de nakleuring met fuchsine worden ze daarna rood.

Hoe kan het dat de grampositieve bacteriën blauwpaars worden en de gramnegatieve rood?
Dit komt door het verschil tussen de grampositieve en gramnegatieve bacteriën. De structuur van de celwand is verschillend. De dikke peptidoglycaanlaag van de grampositieve bacteriën is ondoordringbaar voor het alcoholmengsel. De kleur gaat er dus niet meer uit. De celwand van de gramnegatieve cellen heeft een heel dunne peptidoglycaanlaag en daar was je de kleur dus gemakkelijk weer vanaf.